پروتز تخصصی فک و صورت
اپیتز بینی یک جایگزین سیلیکونی درمانی برای بیمارانی است که بخشی از بینی یا تمام آن را بهدلیل رینکتومی، تصادف یا نقص مادرزادی از دست دادهاند. هدف ما بازگرداندن چهره، تنفس و اعتمادبهنفس شماست.
درمانی
نه زیبایی
سیلیکون پزشکی
رنگ اختصاصی
۳ روش اتصال
چسب/ایمپلنت/عینک
فرم را پر کنید؛ در اولین فرصت تماس میگیریم.
زیر نظر متخصص
دکتر سمیه نیاکان دانشیار گروه پروتزهای دندانی دانشگاه علوم پزشکی تهران است و دورهٔ فلوشیپ پروتزهای فک و صورت (ماگزیلوفیشیال) را گذرانده است. طراحی، قالبگیری و ساخت پروتز بینی در کلینیک ایشان با رویکرد درمانی و بازساز و بر پایهٔ منابع علمی روز انجام میشود.
دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهرانفلوشیپ پروتزهای فک و صورتشمارهٔ نظام پزشکی: ۱۱۳۰۵۵۲
پروتز بینی که در متون تخصصی «اپیتز بینی» نامیده میشود، جایگزینی مصنوعی از جنس سیلیکون پزشکی است که دقیقاً مشابه بینی طبیعی فرد ساخته میشود. این پروتز زمانی استفاده میشود که بخشی از بینی یا تمام آن بهدلیل سرطان، تصادف یا ناهنجاری مادرزادی از دست رفته باشد. برخلاف تصور رایج، پروتز بینی صرفاً جنبهٔ زیبایی ندارد؛ این وسیله با پوشاندن حفرهٔ جراحی به حفظ رطوبت مجاری تنفسی، بهبود کیفیت تکلم و محافظت از اعصاب حساس ناحیه کمک میکند.
درک تفاوت این سه حوزه برای تصمیمگیری آگاهانه اهمیت دارد. وقتی بخشی از بینی بهدلیل تومورهای انکولوژیک، تروما یا نقص مادرزادی از دست میرود، ما با یک «نقص» جدی روبهرو هستیم که فراتر از ظاهر، بر تنفس و تکلم اثر میگذارد.
هدف: تغییر فرم
روی ساختار موجود بینی انجام میشود تا ظاهر آن بهبود یابد؛ بافت طبیعی جایگزین نمیشود.
هدف: جایگزینی با بافت خود
جراح با پوست پیشانی یا غضروف، بینی جدید میسازد. اغلب چندمرحلهای و در نقص وسیع محدود است.
هدف: جایگزینی سیلیکونی
همرنگ و همبافت پوست ساخته میشود و با چسب، ایمپلنت یا عینک نگه داشته میشود.
پروتز این مزیت مهم را دارد که به پزشک اجازه میدهد حفرهٔ جراحی را برای اطمینان از عدم بازگشت تومور بررسی کند؛ در حالی که جراحی بازسازی ممکن است این دید را مسدود کند. در بیماران پرتودرمانیشده یا سالمند نیز پروتز گزینهٔ ایمنتری است.
پروتز بینی برای گروههای زیر گزینهای بسیار مناسب و گاهی تنها راهکار درمانی است:
۱
بیماران مبتلا به تومور سرطانی که نیاز به پایش محل جراحی دارند
۲
بیماران پرتودرمانیشده با خونرسانی ضعیف بافت و ریسک بالای شکست جراحی
۳
سالمندان و بیماران با بیماری زمینهای که تحمل جراحی طولانی را ندارند
۴
تخریب شدید بینی بر اثر تصادف، سوختگی یا عفونتهایی مانند موکورمیکوزیس
۵
بیمارانی که جراحی بازسازی آنها به نتیجهٔ مطلوب نرسیده است
۶
بهعنوان درمان موقت در دورهٔ انتظار تا پایداری بیماری و بازگشت به زندگی اجتماعی
بینی نهتنها مرکز زیبایی چهره است، بلکه نقشی حیاتی در تنفس، تکلم و محافظت از مجاری تنفسی دارد. علل اصلی نیاز به پروتز در سه دستهٔ زیر قرار میگیرند.
بیماریهای انکولوژیک شایعترین علت نیاز به پروتز هستند. جراح برای حفظ جان بیمار، ناچار به برداشتن بخشی از بافت یا تمام بینی میشود.
BCC: شایعترین سرطان پوست ناحیه که در صورت درماننشدن به عمق نفوذ میکند.
SCC: تهاجمیتر با احتمال درگیری غدد لنفاوی.
ملانوم: تومور بسیار بدخیم با تمایل به گسترش سریع.
سارکومها: درگیری استخوان و غضروف بینی.
در بیماران با ریسک بازگشت تومور یا پرتودرمانیشده، پروتز بهدلیل امکان پایش محل جراحی و بینیازی از جراحی مجدد، انتخاب مطمئنی است.
تصادفات رانندگی و حوادث شغلی به شکستگیهای خردشدهٔ استخوان بینی منجر میشوند. سوختگیهای شدید علاوه بر پوست، غضروفهای ظریف را از بین میبرند و بافت کافی برای بازسازی باقی نمیگذارند. زمانی که بافت باقیمانده برای حمایت از جراحی کافی نباشد، پروتز راهکاری دقیق برای بازیابی تقارن چهره است.
برخی ناهنجاریها از بدو تولد وجود دارند؛ مانند شکافهای وسیع صورت که به بینی گسترش یافتهاند یا عدم تشکیل کامل حفرهٔ بینی. در سندرومهایی مانند تریچر کالینز نیز ممکن است هیپوپلازی استخوانهای میانی صورت دیده شود. در کودکان، پروتز معمولاً راهکاری موقت تا سن بلوغ و جراحی نهایی است تا فرد بدون دغدغه در محیطهای آموزشی و اجتماعی حضور یابد.
انتخاب مادهٔ مناسب، کلید راحتی، دوام و پذیرش اجتماعی پروتز است. امروزه سیلیکون پزشکی پرکاربردترین مادهٔ ساخت پروتز بینی است؛ زیرا شباهت زیادی به بافت نرم بدن دارد و رنگپذیری آن بالاست. برای ثبات پروتز روی صورت، گاهی از یک اسکلت داخلی از جنس رزین آکریلی یا تیتانیوم زیستسازگار استفاده میشود. با وجود پیشرفتها، پروتزهای سیلیکونی معمولاً یکونیم تا دو سال عمر مفید دارند و پس از آن نیاز به بازسازی خواهند داشت.
سختشونده در دمای اتاق؛ کار با آن راحتتر است و شفافیت طبیعی خوبی دارد.
سختشونده با حرارت؛ مقاومت پارگی بیشتری دارد اما ممکن است کدرتر بهنظر برسد.
سیلیکونهای گرید پزشکی برای تماس مستقیم با پوست تأیید شدهاند و معمولاً حساسیت ایجاد نمیکنند. برای همرنگ کردن پروتز با پوست شما یک فرآیند تخصصی چهارمرحلهای انجام میشود:
۱
رنگآمیزی درونی — رنگدانهها پیش از پخت با سیلیکون مخلوط میشوند و رنگ پایه را میسازند.
۲
الیاف نایلونی — برای شبیهسازی مویرگهای ظریف و ایجاد عمق و حیات در پوست.
۳
رنگآمیزی بیرونی — در حضور بیمار؛ سایهها و لکهای طبیعی پوست روی سطح ایجاد میشود.
۴
مات کردن سطح — تا بازتاب نور از پروتز مشابه پوست طبیعی اطراف شود.
رنگهای بیرونی ممکن است بهمرور بر اثر نور خورشید یا چربی پوست تغییر کنند؛ استفاده از رنگدانههای معدنی مقاوم به اشعهٔ فرابنفش به طولانیتر شدن عمر رنگ کمک میکند.
بزرگترین نگرانی بیماران پس از جراحی، امنیت و ثبات پروتز روی چهره است. انتخاب روش نگهدارنده بر اساس وسعت نقص، کیفیت استخوان باقیمانده و ترجیح فردی شما تعیین میشود.
راهکار موقت — پایداری حدود ۴۰٪
لبههای ظریف پروتز مستقیماً با چسب پزشکی به پوست اطراف نقص متصل میشوند. کاملاً غیرتهاجمی است و نیازی به بیهوشی ندارد.
محدودیت: در مواجهه با تعریق، رطوبت یا چربی پوست ممکن است گیر خود را از دست بدهد و در پوستهای حساس (بهویژه پرتودرمانیشده) باعث التهاب شود.
استاندارد طلایی — پایداری حدود ۹۵٪
ایمپلنتهای تیتانیومی کوچک در استخوان پایهٔ بینی قرار میگیرند و پس از جوش خوردن، پروتز با یکی از دو سیستم به آنها متصل میشود:
میله و گیره (گیرهٔ طلایی): امنترین حالت؛ گیرههای داخل پروتز روی میلهٔ فلزی قفل میشوند و در فعالیت شدید هم جابهجا نمیشود.
مغناطیسی: گذاشتن و برداشتن بسیار ساده؛ مناسب افراد با محدودیت حرکتی انگشتان، اما قدرت نگهدارندگی کمتر.
ساخت پروتز بینی ترکیبی از علم پزشکی، مهندسی مواد و هنر مجسمهسازی است و در چند مرحلهٔ گامبهگام انجام میشود.
بررسی سلامت عمومی، علت نقص، وضعیت بافت و انتخاب بهترین روش نگهدارنده متناسب با شرایط شما.
ثبت دقیق جزئیات چهره با روش سنتی (آلژینات/سیلیکون) یا اسکنر نوری که سریعتر و راحتتر است.
ساخت مدل مومی بینی جدید با لبههای بسیار نازک تا روی پوست محو شوند و مرز مشخص نباشد.
بررسی تقارن و تناسب، پنهان کردن لبهها در چینهای طبیعی و تعبیهٔ مجاری عبور هوا برای تنفس.
تبدیل مدل مومی به سیلیکون پزشکی زیستسازگار پس از ترکیب با رنگ پایه.
رنگآمیزی درونی و بیرونی در حضور بیمار برای یکپارچگی کامل با پوست اطراف.
آموزش نحوهٔ گذاشتن، برداشتن و بهداشت روزانهٔ پروتز و محل ایمپلنت.
عملکرد
بله؛ با پروتز بینی نهتنها میتوان نفس کشید، بلکه طراحی آن بهگونهای است که تنفس بهبود یافته و از مجاری تنفسی محافظت شود. در بدنهٔ سیلیکونی پروتز تونلهایی بهنام «کوان» طراحی میشود که نقش مجرای عبور هوا را ایفا میکنند تا هوا بهراحتی به حفرهٔ بینی و ریهها هدایت شود.
مجرای هوا
سوراخهای بینی با زاویهٔ مناسب برای بیشترین بازدهی ورود هوا طراحی میشوند.
حفظ رطوبت
پروتز بهعنوان سد فیزیکی، رطوبت و دمای مناسب هوا را حفظ و تحریک را کم میکند.
کاهش عفونت
پوشاندن نقص، ریسک عفونت مجاری تنفسی فوقانی را کاهش میدهد.
تنها محدودیت واقعبینانه این است که سیلیکون نمیتواند مانند مخاط طبیعی هوا را کاملاً تصفیه یا مرطوب کند، اما شرایط تنفسی بهمراتب بهتر از زمانی است که محل جراحی باز باشد.
کلید موفقیت طولانیمدت درمان و حفظ ظاهر طبیعی، در گرو رعایت دقیق اصول مراقبتی است.
حداقل روزی یک بار با صابون ملایم و آب ولرم بشویید و برای سطوح داخلی از گاز استریل نرم استفاده کنید. هرگز از پاککنندههای شیمیایی قوی، حلال یا خمیردندان زبر استفاده نکنید؛ رنگ سطحی را از بین میبرند و سیلیکون را کدر میکنند.
پوست و مخاط اطراف اباتمنتها را دو بار در روز تمیز کنید تا از التهاب و عفونت جلوگیری شود. برای زیر میلههای نگهدارنده از سوپرفلاس یا برس بیندندانی کوچک و برای کنترل باکتری از پنبهٔ آغشته به محلول ملایم استفاده کنید.
در مدل آهنربایی بهآرامی به محل ایمپلنت نزدیک کنید تا قفل شود؛ در مدل گیرهدار با فشار ملایم تا صدای کلیک سوار کنید و هنگام برداشتن با شتاب نکشید؛ در مدل چسبی از حلال مخصوص استفاده کنید. هنگام عطسهٔ شدید پروتز را با دست حمایت کنید.
یک پروتز سیلیکونی بهطور معمول یکونیم تا دو سال عمر میکند. اگر رنگ سطحی کمرنگ شود، میتوان با رنگآمیزی مجدد در مطب ظاهر بینی را زنده کرد. نور خورشید، دود سیگار و لوازم آرایشی چرب دشمنان رنگ پروتز هستند. هر شش ماه یک بار برای بررسی سلامت بافت مراجعه کنید.
بهطور کلی طول عمر مفید یک پروتز بینی سیلیکونی بین یکونیم تا سه سال تخمین زده میشود، اما این عدد قطعی نیست. نوع ماده مؤثر است؛ سیلیکونهای مدرن با مراقبت صحیح عمر بیشتری دارند، در حالی که مواد قدیمی مانند PVC عمر کوتاهی داشتند. روش اتصال نیز اهمیت دارد: پروتزهای متصل به ایمپلنت معمولاً عمر طولانیتری دارند، زیرا نیازی به چسب و پاک کردن روزانهٔ بقایای آن نیست. عوامل محیطی مانند اشعهٔ فرابنفش، دود سیگار و چربی پوست بهتدریج باعث تغییر رنگ و بافت سیلیکون میشوند. زمان تعویض زمانی است که رنگ با پوست هماهنگ نباشد، لبهها پاره شوند یا بافت سفت شود. مزیت پروتز این است که قالبهای شما نگه داشته میشوند و میتوان پروتز جدید را دقیقاً مشابه قبلی یا با اصلاحات بهتر ساخت.
۱٫۵ تا ۳
سال عمر مفید
هر ۶ ماه
چکآپ توصیهشده
اگر شما یا یکی از عزیزانتان بهدلیل سرطان، تروما یا نقص مادرزادی به پروتز بینی نیاز دارید، در جلسهٔ مشاوره وضعیت بافت، روش نگهدارندهٔ مناسب و مسیر درمان متناسب با شرایط شما بررسی میشود. ارزیابی و طراحی پروتز زیر نظر دانشیار دانشگاه علوم پزشکی تهران و دارندهٔ فلوشیپ پروتزهای فک و صورت انجام میگیرد.
کلینیک: میدان ونک، تهران
پروتزهای مدرن بهدلیل سیلیکون پزشکی گرید بالا شباهت زیادی به بافت نرم بدن دارند. با طراحی دیجیتال، نیمهٔ سالم صورت اسکن و بهصورت آینهای بازسازی میشود و جزئیاتی مثل منافذ ریز پوست و چروکها با دقت شبیهسازی میگردد. لایهبندی رنگهای درونی و بیرونی باعث میشود پروتز در نگاه اول کاملاً طبیعی بهنظر برسد.
با تکنیک نازک کردن لبهها، ضخامت لبهٔ سیلیکون به کمتر از یک میلیمتر میرسد تا روی پوست محو شود. لبهها معمولاً در چینهای طبیعی صورت یا زیر فریم عینک پنهان میشوند و مواد ماتکننده براقیت غیرطبیعی را از بین میبرند. اگر پروتز درست طراحی و رنگآمیزی شود، تشخیص آن در فواصل معمول تعاملات اجتماعی بسیار دشوار است.
هزینه به عوامل متعددی بستگی دارد. مهمترین عامل، روش نگهدارنده است؛ پروتزهای متصل به ایمپلنت بهدلیل نیاز به جراحی و قطعات تیتانیومی هزینهٔ بالاتری نسبت به پروتزهای چسبی دارند. وسعت نقص و نوع فناوری بهکاررفته نیز بر قیمت نهایی اثر میگذارد. توصیه میشود هزینهٔ نگهداری و تعویض قطعات مصرفی نیز در بودجهٔ بلندمدت لحاظ شود.
پوشش بیمهای در سیستمهای مختلف سلامت متفاوت است. از آنجا که این پروتزها پس از جراحی سرطان یا تروما برای بازگرداندن عملکردهایی مثل تنفس و تکلم ضروری هستند، ارائهٔ مستندات پزشکی و طرح درمان به کارشناسان بیمه پیش از شروع درمان توصیه میشود تا میزان دقیق پوشش مشخص شود.
بهطور معمول این فرآیند بین سه تا پنج جلسه زمان میبرد: مشاوره و ارزیابی، قالبگیری یا اسکن، امتحان مدل مومی، رنگآمیزی نهایی و در نهایت تحویل و آموزش. در موارد استفاده از ایمپلنت باید زمان چندماههای برای جوش خوردن پیچها به استخوان در نظر گرفت.
طول عمر مفید یک پروتز سیلیکونی باکیفیت بهطور متوسط یکونیم تا سه سال است. علت تعویض، تغییرات فیزیکی و شیمیایی سیلیکون بر اثر چربی پوست، تعریق و اشعهٔ فرابنفش است. چکآپهای ششماهه به متخصص اجازه میدهد زمان دقیق ساخت پروتز جدید را تشخیص دهد.
خیر. سه روش اصلی وجود دارد: چسبهای پزشکی برای موارد موقت یا بیمارانی که تمایل به جراحی ندارند؛ اتصال به عینک که غیرتهاجمی و راحت است؛ و ایمپلنتهای فک و صورت که استاندارد طلایی هستند و بیشترین ثبات را فراهم میکنند. انتخاب روش به وسعت نقص، سلامت عمومی و کیفیت استخوان بستگی دارد.
سیلیکون پزشکی بهخودیخود بیاثر و زیستسازگار است. اما استفادهٔ مداوم از چسب میتواند در برخی افراد، بهویژه بیماران پرتودرمانیشده با پوست نازک، باعث قرمزی یا التهاب شود. استفاده از محلولهای محافظ پوست و نظافت روزانه به پیشگیری کمک میکند و در حساسیت شدید، روش ایمپلنت بهترین جایگزین است.
اگر پروتز با ایمپلنت و گیرهٔ طلایی متصل شده باشد، ثبات بالایی دارد و فعالیتهای هوازی عادی با اطمینان انجام میشود. در ورزشهای سنگین تماسی بهدلیل خطر ضربه توصیه میشود پروتز برداشته شود. در شنا، تعریق و رطوبت میتواند چسب را ضعیف کند و کلر آب بهمرور به رنگ پروتز آسیب میزند.
در پروتزهای چسبی، گرما و تعریق شدید میتوانند پیوند چسب را سست کنند، بهویژه در هوای مرطوب یا پوست چرب. اما در پروتزهای متصل به ایمپلنت چون گیر پروتز مکانیکی است، تعریق و گرما تأثیری بر پایداری آن ندارند و پروتز کاملاً ثابت میماند.
توصیهٔ اکید این است که پروتز را هنگام خواب بردارید. پوست زیر پروتز به جریان هوا نیاز دارد تا از تجمع باکتری و قارچ جلوگیری شود، فشار صورت به بالش میتواند لبههای ظریف را دچار تغییر شکل دائمی کند، و شب بهترین زمان برای تمیز کردن پروتز و استراحت بافتهای زیرین است.
پروتز بینی یک جایگزین خارجی است که کل آناتومی بینی را پس از جراحیهای وسیع بازسازی میکند و به حفظ رطوبت مجاری تنفسی و بهبود تکلم کمک میکند. اما پروتز داخل بینی یا سپتال وسیلهٔ کوچکی است که داخل سوراخ بینی قرار میگیرد تا سوراخهای ایجادشده در تیغهٔ میانی را ببندد؛ این تنها یک مداخلهٔ داخلی برای بهبود جریان هواست.
بله؛ کودکان بهدلیل ناهنجاریهای مادرزادی، تروما یا تومورهای دوران کودکی کاندید دریافت پروتز هستند. اما رویکرد در کودکان موقت است، زیرا استخوانهای صورت در حال رشد است و تا پایان بلوغ نمیتوان از ایمپلنت دائم استفاده کرد. معمولاً از روشهای غیرتهاجمی مثل چسب یا اتصال به عینک استفاده میشود و پروتز بهدلیل رشد صورت باید در بازههای کوتاه بازبینی شود.
یک پروتز موقت میتواند تنها چند هفته پس از جراحی و بهمحض التیام زخمهای اولیه ساخته شود. اما برای پروتز دائم باید صبر کرد تا تورم بافتها از بین برود و محل جراحی پایدار شود (معمولاً سه تا چهار ماه). اگر بیمار پرتودرمانی شده باشد، کاشت ایمپلنت باید حداقل دوازده تا سیزده ماه به تعویق بیفتد تا خونرسانی استخوان بازیابی شود.
حس بویایی به عصبهای تخصصی سقف حفرهٔ داخلی بینی بستگی دارد. اگر این پایانههای عصبی در جراحی حفظ شده باشند، پروتز نهتنها مانع بویایی نمیشود بلکه با هدایت جریان هوا به سمت گیرندههای بویایی به آن کمک میکند. با این حال، چون سیلیکون فاقد مخاط مرطوبکننده است، کیفیت بویایی ممکن است دقیقاً مشابه قبل نباشد، اما بهتر از زمانی است که محل جراحی باز بماند.
بله؛ اشعهٔ فرابنفش خورشید عامل اصلی تخریب رنگدانهها و زرد شدن سیلیکون است. جذب مواد رنگی لوازم آرایشی، دود سیگار و آلودگی نیز باعث کدر شدن میشود. رنگهای بیرونی زودتر از رنگهای درونی پاک میشوند. استفاده از رنگدانههای معدنی پایدار عمر رنگ را طولانیتر میکند؛ با این حال تعویض هر یکونیم تا دو سال توصیه میشود.
استفاده از آرایش برای محو کردن بهتر لبهها روشی رایج و توصیهشده است؛ پودرها یا کرمهای فاقد چربی مرز بین سیلیکون و پوست را میپوشانند. در مورد عینک، نهتنها مانعی نیست بلکه فریم عینک یکی از بهترین ابزارها برای پنهان کردن لبهٔ بالایی پروتز است و حتی میتواند بهعنوان نگهدارندهٔ اصلی عمل کند. فقط باید دقت شود فریم فشار بیش از حدی به لبهها وارد نکند.
سیلیکونهای پزشکی گرید بالا در برابر رطوبت بسیار مقاوماند و آب جذب نمیکنند. اما آفتاب دشمن اصلی پروتز است؛ قرارگیری طولانی در معرض نور شدید باعث تغییر رنگ و ترد شدن لبهها میشود. استفاده از کلاه لبهدار در ساعات اوج تابش توصیه میشود. رطوبت تعریق در زیر لبهها نیز اگر روزانه تمیز نشود میتواند محیط رشد قارچ ایجاد کند.
بله. بسیاری از بیماران پس از چند مرحله جراحی بازسازی بهدلیل عدم تقارن یا ظاهر غیرطبیعی ناامید میشوند. سیلیکون اجازه میدهد جزئیاتی مثل سوراخهای متقارن بینی و بافت ظریف پوست شبیهسازی شود که گاهی با جراحی ممکن نیست. پروتز حتی پس از شکست جراحی بازسازی نتایج مطلوبی ایجاد کرده و رضایت بالایی فراهم میکند.
شبها قبل از خواب پروتز را بهآرامی بردارید. اگر از چسب استفاده میکنید، بقایای آن را با حلال مخصوص پاک کنید و سپس با آب ولرم و صابون ملایم بشویید. پس از خشک کردن با پارچهٔ نرم، آن را در جعبهای دربسته و دور از نور مستقیم قرار دهید. اگر پروتز روی ایمپلنت است، شبها اطراف اباتمنتها را با سوپرفلاس یا محلول ملایم تمیز کنید.
سیلیکون بهخودیخود بو نمیگیرد، اما تجمع ترشحات بینی، چربی پوست و سلولهای مرده میتواند باعث بوی نامطبوع شود. شستشوی روزانه با آب و صابون کافی است و نیاز به مواد ضدعفونیکنندهٔ قوی مانند الکل یا بتادین نیست، زیرا به رنگ و بافت سیلیکون آسیب میزنند. در صورت تجمع باکتری، متخصص ممکن است شویندهٔ اختصاصی توصیه کند.
ماندگاری فیزیکی خود سیلیکون در هر دو روش مشابه است، اما پایداری روی چهره تفاوت زیادی دارد. در روش چسبی، لبهها بهدلیل تماس مداوم با چسب و حلال سریعتر مستهلک میشوند. در روش ایمپلنت، چون فشار کمتری به سیلیکون وارد میشود و نیازی به حلال نیست، لبهها طولانیتر سالم میمانند و گیر پروتز با تعریق یا عطسه از بین نمیرود.
بههیچوجه؛ فرآیند ساخت پروتز کاملاً غیرتهاجمی و بدون درد است. قالبگیری با مواد نرم یا اسکنر نوری انجام میشود که حتی تماس فیزیکی ندارد. تنها بخشی که ممکن است نیاز به مداخله داشته باشد، جراحی کاشت ایمپلنت است که تحت بیحسی موضعی یا بیهوشی انجام میشود. گذاشتن و برداشتن روزانهٔ پروتز نیز کاملاً بدون درد است.
متخصص اصلی مسئول طراحی، قالبگیری و ساخت بینی مصنوعی، متخصص پروتزهای فک و صورت است که با همکاری آناپلاستولوژیست فرم و رنگ بینی را خلق میکند. برای بررسیهای اولیه و در صورت نیاز به کاشت ایمپلنت، همکاری با جراح فک و صورت یا جراح گوش و حلق و بینی ضروری است. توصیه میشود به مراکزی مراجعه کنید که بهطور اختصاصی در پروتزهای خارجدهانی فعالیت میکنند.
برای رزرو وقت مشاوره و معاینه رایگان فرم را تکمیل تا با شما تماس بگیریم.